Niños que se hacen los interesantes,
Niños que se creen únicos,
niños mimados llamando la atención,
niños jugando a ser grandes.
Ambiciosos niños bien vestidos y hablando artificiosamente,
niños que esperan respuesta inmediata a sus caprichos.
Niños disfrazados, jugando a ser otra cosa,
niños de piedra quemando incienso.
Niños que no crecen, que creen vivir intensamente
porque viven sin descanso...
Tampoco hacía falta correr tanto,
para crecer y no aprender a dejar de ser niño.
dimarts, de setembre 25, 2007
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)


Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada